NGK breek bande met kletskerk

Neels Jackson se berig oor kletskerk.

Besware teen godslastering op die NG Kerk se webwerf het daartoe gelei dat die kerk waarskynlik die enigste forum waarin daar gesprekke tussen gelowiges en ongelowiges gevoer is, verloor het.

Dié forum, bekend as die kletskerk, is deur die kommunikasiekantoor van die NG Kerk bedryf as ’n gespreksforum op die internet waar daar oor kerklike en geloofskwessies gepraat kon word.

Een van die kletskamers is ’n oop forum waarin ateïste hul sê kon sê en waar gelowiges met hulle kon gesels.

Ds. Johann Symington, direkteur van kommunikasie van die NG Kerk, sê van die ongelowiges het daarop die spot gedryf met Christene en hul geloof en hulle het godslasterlikhede kwytgeraak.

Dit het egter ook geleentheid geskep waar die kerk met sulke mense in gesprek kon tree. Symington bestempel dit as ’n sendingveld waar die kerk mense kon bereik wat glad nie meer in die kerk sou kom nie – maar wat belangstel in wie en wat God is, al ontken hulle sy bestaan.

Jean Oosthuizen, joernalis van die Kerkbode wat die kletskerk bedryf, sê in die proses was daar mense wat van hul woede teenoor die kerk ontslae geraak het. Talle mense het ook ná ’n tydjie op die kletskerk te kenne gegee dat hulle met nuwe oë na die Christene en die kerk kyk.

Nie almal in die kerk was egter te vinde vir sulke oop gesprekke nie. Symington sê die Moreletapark-gemeente in Pretoria sowel as ’n groep lidmate in KwaZulu-Natal het beswaar gemaak teen die webwerf. Uit KwaZulu-Natal was daar selfs ’n dreigement om ’n hofbevel te probeer kry om die webwerf te sluit.

Symington sê hulle het daarom besluit om die bande tussen die NG Kerk se webwerwe en die kletskerk heeltemal te verbreek. Oosthuizen bedryf die webwerf nou op sy eie tyd as ’n private projek.

Oor die pogings om die webwerf te sluit, sê Symington dit sou ’n doeltreffende kanaal waar die kerk met begrip en deernis na skeptici en verwardes sou luister, afsny.

Path: /Published/Beeld/2007/01/25/B2/Texts/tnjleeuloop.xml Creator: system Last Modified by: system Print Chanal: Beeld Edition: B1 Publication Date:

Cassie Carstens se reaksie op die Leeuloop-liedlie wat skielik in 'n geestelike gedaante verskyn het.

Die “Leeuloop” het ook Christelike woorde gekry.
Dít het gister aan die lig gekom ná aanleiding van ’n artikel oor die neiging om gewilde sekulêre liedjies – soos Steve Hofmeyr se “Die Blou Bul” – te “bekeer” deur dit woorde met ’n Christelike boodskap te gee.
Ds. Cassie Carstens, voorsitter van die eindredaksie van die Liedboek van die Kerk, het gesê die gehalte van sulke musiek is gewoonlik laag. Hy het ook die vrees uitgespreek dat iemand dit met Robbie Wessels se “Leeuloop” gaan doen.
Gister het ’n leser laat weet dat Christelike woorde vir die “Leeuloop” al sedert Oktober per SMS die ronde doen.
Dit word “Jesus se Regloop” genoem en gaan so:
As jy wil weet wat die Regloop is, en weet waar die Regloop rus . . .
Die duiwels is baie verleidelik, maar die Woord gaan jou stap-stap verduidelik . . .
Een, twee hande in die lug. Prys die Here, want Hy het ons sonde vergewe.
Buig voor GOD onse VADER, laat ons almal in SY Naam vergader.
Bring julle vriende & laat ons voor HOM getuig.
Nuut gebore . . . Verlore, Nuut gebore as jy wil,
Solank jy net REGLOOP!
Carstens se eerste reaksie toe hy dié woorde gister hoor, was: “Ai toggie.”
Oor die feit dat die woorde blykbaar net per SMS versprei word en sover bekend nie in eredienste gebruik word nie, het Carstens gesê: “Dit sal kom, don’t you worry.”
Hy bly by sy siening dat dié soort musiek van geestelike armoede getuig.

Beeld

En daar kry die De la Rey-liedjie toe sommer ook nuwe woorde!

Dis nie Generaal de Rey wat tot Suid-Afrika se redding gaan kom nie, maar die hemelse Generaal op sy wit perd.

Dis ook nie net die Boere wat sy hulp nodig het nie, maar die hele land se mense.

Dit is die boodskap van ds. Jannie Pelser, predikant van die NG gemeente Rant-en-Dal, met die geestelike woorde wat hy vir Bok van Blerk se trefferlied “De la Rey” geskryf het.

In ’n stikdonker uur, hoop is verydel en ver

En gebrokenheid traan uit die oë, van mense in huise, op straat

En my kind en my vrou, onveilig geknou, vra het God ons verlaat?

Maar die Woorde van God roep ons nou, hier tot geloof.

Refrein:

Seun van God, Generaal, ons roep in geloof, Here God, Generaal

Hemelse Generaal, soos een man sal ons U vertrou, Jesus ons Generaal.

En die vyand mag lag, ’n handjie van ons teen ’n hele groot mag,

Maar hul knieë sal buig voor die Seun, dis nog nie verby.

In die hart van geloof, oorwinning verseker, almal sal dit nog sien.

Op sy perd kom Hy aan, Ruiter, ons aanbid u Naam.

Refrein:

Seun van God, Generaal, ons roep in geloof, Here God, Generaal

Hemelse Generaal, soos een man sal ons U vertrou, Jesus ons Generaal.

Seun van God, Generaal, ons roep in geloof, Here God, Generaal

Eensgesind sal ons staan, vir die eer van u Naam, sal ons stry Generaal.

En my vrou en my kind se toekoms sal nie verdwyn

Want die vyand se mag is gebreek en ons Lig sal weer skyn.

Refrein:

Seun van God, Generaal, ons roep in geloof, Here God, Generaal

Hemelse Generaal, soos een man sal ons U vertrou, Jesus ons Generaal.

Seun van God, Generaal, ons roep in geloof, Here God, Generaal

Hemelse Generaal, soos een man sal ons U vertrou, Jesus ons Generaal.

U is ons Generaal, op die wit perd sal U ons kom haal.

Kerk moet in IT-eeu én verlede in

Eduan Naudé se reaksie in 'n brief aan Beeld op Stephan Joubert en Nelus Niemandt se siening oor post modernisme, die emerging church en die keisergordyn.

Die skrywe van Neels Jackson Terug na die kerk se DNS (19 Januarie) vra om verdere toeligting.

Ek kry die gevoel dat die kerk soos ’n pasiënt wat iets ernstigs onder lede het, geskets word. Nou word die kenners nader geroep vir ’n opinie.

Dr. Stefan Joubert van die megagemeente Moreletapark neem ons op ’n romantiese terugvlug na die eerste drie eeue voor keiser Konstantyn en meen dat kerkwees waar dinge soos getalle, geld en geboue nie dien om sukses te kommunikeer nie, die kerk vrymaak om weer kerk te kan wees.

Dr. Nelus Niemandt stel ’n verbeeldingsvlug voor, die toekoms in, waar die postmoderne paradigma die enigste geldende en oorlewende denkraamwerk is en waar die “emergent church” die alleroplossing vir die kerk en sy uitdagings bied.

Riaan Joubert in sy brief Kerke moet dié eerlikheid gryp (23 Januarie) prys laasgenoemde se toekomsblik en verbly hom in ’n geboulose gemeente waartoe hy behoort en wat hom daardeur in staat stel om sy Godgegewe roeping te kan nakom. Dit sal vir Riaan interesseer dat Brian McClaren, die vader van die sogenaamde “emergent church”, aanvanklik gebouloos begin het totdat hulle wel geboue bekom het!

’n Simplisties en finale diag­nose gaan nie so maklik gemaak word nie.

Nee, kerkwees vertel ’n verhaal van 2 000 jaar waarin hoof, hart en hand gelyke klem moet kry.

Ek is net bevrees dat die kerk vandag nie genoegsaam die hoof in berekening bring nie.

Ons leef in die inligtingseeu waar kennis wêreldwyd elke twee weke verdubbel.

Daarom kan die kerk nie sy oë toeknyp en enersyds die dogmas van die antieke tyd net op die klank af nasê sonder om dit te dekodeer na vandag se mens nie. Soortgelyk kan die kerk ook nie vandag die natuurwetenskaplike en die literatuurwetenskaplike se navorsing ignoreer en hierdie kenners buite die kring van interpretasie laat staan nie.

Ek meen alleen wanneer ons respek toon vir die hele geskiedenis en veral vandag as huidige moment ernstig vanuit die Woord opneem, die lewe vir baie nuwe betekenis kry. Ons moet die een ding doen en nie die ander nalaat nie.

Dr. Eduan Naudé, Lyttelton

Beeld

Net soos smaak verskil sal Christene waarskynlik nooit heeltemal saamstem oor watter musiek gepas is as geestelike musiek nie. Hierdie artikel van Neels Jackson gee ons 'n blik op die dilemma waarin kerkleiers geplaas word.

Dit begin met ’n mondfluitjie wat die onmiskenbare wysie van Steve Hofmeyr se Blou Bul-lied speel.

Dan kom die elektriese kitare by wat die ritme pomp. As ’n mens jou oë toemaak, sou jy kon dink jy is op Loftus in Pretoria.

Maar wanneer Danie Botha begin sing, is dit ander woorde:

’n Christen weet nie van verloor af nie.

’n Christen kry jy nie van spoor af nie.

’n Christen leef mos uit geloof, jy sien.

Nou vra jy my vir wie ek sing:

Ek sing vir Jesus, man, kan jy my hoor . . .

Dié opname met die titel “Die Christen” op Botha se jongste CD is maar een voorbeeld in ’n lang ry van liedere wat geskep is deur geestelike woorde te skryf vir ’n wysie wat op ’n ander manier bekend geword het.

Die wysie van die Amerikaanse oorlogsliedjie “Ballad of the green berets“ word byvoorbeeld al lank gebruik saam met die bekende woorde “Neem my lewe, laat dit, Heer, U gewy word meer en meer. . .”

Die Pierre van Ryneveld-gemeenskapskerk sing deesdae ’n lied waarvan die koorgedeelte die woord “halleluja” herhaal op die wysie wat Groep Twee jare gelede bekend gemaak het as “Olie-kolonie”.

Een van die gewildste geestelike liedere tans is “Die oorwinningslied” – oorspronklik “The battle hymn of the Republic” uit die Amerikaanse geskiedenis. By baie Afrikaanssprekendes is dié wysie egter beter bekend as ’n atletiek- of busliedjie met ’n verskeidenheid woorde, onder meer: “Omie trap die petrol dat ons vinniger kan ry . . .”

Ds. Cassie Carstens, voorsitter van die eindredaksie van die Liedboek van die Kerk, sê hulle het verskeie sulke voorleggings vir die Liedboek gekry.

Op die wysie van “Die kat kom weer” was daar byvoorbeeld: “O die Gees kom weer, want Hy wil nie langer wag. Die Gees kom weer met volle krag . . .”

’n Ander het “Die Lappop” se wysie gebruik: “Iemand het ’n Bybel op ’n ashoop weggegooi; sy blaaie was al stukkend, vergeel, en nie meer mooi nie . . .”

’n Mens kan vir enige wysie geestelike woorde skryf, sê Carstens. Selfs vir “Sarie Marais”. En hy begin sommer sing: “O bring my terug na die hemelstad, daar waar die Here woon . . .”

Gee my 20 min. en ek het vir jou ’n teks, sê hy.

Dié verskynsel van ’n sekulêre lied wat vergeestelik word, word ’n “kontrafakt” genoem – en dit spreek volgens Carstens van geestelik-kulturele armoede.

Godsdiens-aktueel: mag 2007 ’n jaar van brûe wees

Die kerk moet die rol van brugbouer in die samelewing vertolk, sê Christina Landman in haar Godsdiens Aktueel artikel.

‘I have a dream,” het Martin Luther King gesê, en daarmee vir ons almal die deur oopgemaak om oor ons samelewing te droom.

Ek wil graag oor die kerke droom. En dat hulle hierdie jaar brûe sal bou. En nie skanse sal oprig nie. Dat hulle vooruit sal loop en die lede van die samelewing met mekaar sal versoen.

Die eerste brug wat die kerke moet bou, is tussen die Grondwet en gelowiges. En eintlik weet ek nie hoekom Christene bang is vir die Grondwet met sy menseregte nie. As daar nou iemand was wat uitgeblink het om vir mense waarde te gee, dan was dit Jesus.

Hy het mense aangeraak, vir hulle kos gegee en ernstig vir hulle omgegee. Dis die Piëtisme wat later gekom het wat ons kom vertel het mense is wurms en paddas. Dis nie wat Jesus die mense vertel het nie.

Tweedens moet die kerke ’n brug bou tussen gelowiges wat bang is en die mense vir wie hulle bang is, soos vroue en gays en wie ook al. Die kerk moet tog eintlik op die voorpunt staan om plek te maak vir almal. Om te wys hoe lyk ’n plek waar godsdiens en menswaardigheid suksesvol geïntegreer is.

Derdens moet die kerke ’n veilige spasie kan skep vir mense wat die tradisionele “melaatses” van die samelewing is. Dis nou hulle wat aborsies gehad het, geskei is, gay is, in die tronk was of sekswerkers was. Die kerke moet hierdie mense ontduiwel, en hulle pyn en vreugde ook in die kerkdiens kan “beliggaam”. Soos om ’n liturgie te hê vir mense wat vigs het. En om te preek oor die pyn van ’n aborsie, egskeiding of bankrotskap.

Eintlik is dit die kerke se werk om “communities of care” te stig vir almal wat voorheen as “immoreel” beskou is, soos vigslyers, gays, en mense wat op ’n aborsie moes besluit. As Jesus oopkop kon wees oor mense wat swaarkry en anders moes lewe, hoekom nie ons ook nie?

Beeld

'n Uiters insiggewende artikel deur Neels Jackson oor Stephan Joubert en Nelus Niemandt se sienings oor die toekoms en wese van die kerk.

Skuif weg die keisergordyn, sê dr. Stephan Joubert, stigter van die e-kerk.

Gaan kyk hoe het die kerk gelyk voor die vierde eeu, voordat dit onder keiser Konstantyn staatskerk geword het en baie van sy oorspronklike karakter verloor het.

Dr. Nelus Niemandt, moderator van die NG Kerk se Hoëveld-sinode, meen daar is ’n klomp antwoorde te vinde in die emerging church, ’n eietydse beweging wat in verskeie lande posgevat het.

By sowel Joubert as Niemandt hoor ’n mens van ’n kerk waarin geboue, denominasie, status en hiërargie onbelangrik is, maar wat uitreik na armes en ander randfigure en waar verhoudings en netwerke sleutelwoorde is.

Geweld skaad dié wat dit soek

Allan Boesak se mening oor Saddam Hoesein se teregstelling.

In die VSA vaar die gesteelde foto’s van die tereggestelde Saddam Hoesein se lyk blykbaar goed.

Die kort video waarop hy op pad galg toe uitgeskel word, is net so ’n treffer.

Kennelik is daar baie Amerikaners wat hulle verlustig in dié laaste beelde van die afgestorwe diktator. ’n Vriend laat weet dat hy hieroor nie verbaas is nie, maar wel geskok dat so baie Amerikaners hierdie makabere tydverdryf skynbaar “onsmaaklik” vind.

Hulle juig wel oor Saddam se dood, maar wil dit liewer nie sien nie. Hulle verheug hul in die “wraak van die geregtigheid”, maar wil self nie daarmee besmet wees nie.

My vriend is self al jare lank ’n skerp Christelike kritikus van die VSA se buitelandse én binnelandse beleid, en ek voel vir hom.

Die kritici se getalle is nou aan die groei, maar nie so lank gelede nie was mense soos hy maar eensaam.

Pres. George W. Bush self vind die verhoor “regverdig”, “verwelkom” die teregstelling, maar onder druk wens hy dat dit liewer “meer beskaafd” kon plaas vind.

Ek moet sê, dié logika ontgaan my totaal.

Die Burger

Anton van Niekerk, hoogleraar in filosofie by die Universiteit van Stellenbosch, se reaksie om briewewissling in Die Burger oor Noag se ark.

Hoeveel kan ’n mens glo van die verhaal van Noag en al die diere wat hy in die ark moes kry voor die vloed wat in Genesis beskryf word? Hoe letterlik moet die Bybel gelees word? vra Anton van Niekerk.

DIE gesprek die laaste paar weke in Die Burger se briewekolomme toon onmiskenbaar hoeveel verwarring onder gelowige Suid-Afrikaners bestaan oor die vraag hoe die Bybel verstaan moet word en in watter sin die Bybel gesag het in die lewe van die kerk. Dié debat sal nie weggaan nie.

Gewone gelowiges is te lank deur die kerkleiding hieroor in die duister gehou of wysgemaak dat simplistiese formules soos “die Bybel is God se Woord” en “die kerk mag net doen wat die Bybel vereis” alle vrae sal beantwoord.

Ons moet ophou om Jan Publiek se intelligensie te onderskat. Ook die Afrikaners beleef, uiteindelik, hul Verligting, en hul vrae oor hierdie saak sal nie minder word nie.

Aangesien ’n onlangse boek van my (Geloof Sonder Sekerhede, Lux Verbi) meegehelp het om die tonge weer hieroor los te kry, maak ek hieroor ’n paar opmerkings (’n verwerking van hoofstuk 2).

Ons behoort eerstens te verstaan dat die Bybel slegs as “een boek” bestempel kan word as gevolg van ’n bewuste besluit wat, vroeg in ons Christelike jaartelling, deur ’n groep mense geneem is.

Christianity experiencing global shift

Amper twee derdes van die wêreld se twee miljard Christene woon in Afrika, Asië en Latyns-Amerika. Dit verteenwoordig 'n globale demografiese skuif, volgens navorsing wat in hierdie artikel gemeld word.

What were the key religious developments around the turn of the third millennium Anno Domini?

Beyond daily headlines, the most important one is probably the ongoing, inexorable shift of Christianity’s population and dynamism away from the West and toward a markedly different style in developing nations of the "Global South."

Gordon-Conwell seminary’s Center for the Study of Global Christianity says 62 percent of the world’s 2 billion Christians live in Africa, Asia and Latin America, a percentage that’s destined to rise.

Africa’s Christian boom since 1900 “may well be the largest shift in religious affiliation that has ever occurred, anywhere,” says Penn State historian Philip Jenkins.

Tele-evangelist sued over 'God can heal' claim : Mail & Guardian Online

Hierdie berig plaas die hele saak van geloofsgenesing weer op die tafel.

Darlene Bishop, a tele-evangelist with a nationwide following, does not do things by half. When she and her husband Lawrence erected a statue of Jesus on the grounds of their mega church in Monroe, Ohio, they made it 18m high.

No less gargantuan are her claims about the power of prayer to overcome illness. Through a series of sermons, books and a television show, Sisters, broadcast on religious satellite channels throughout the United States and abroad, she preaches that God has the power to heal even the most deadly diseases, including cancer.

But the contention is now the subject of a court action. Four of Bishop's relatives are suing her over her claim that God cured their father -- her brother -- of throat cancer. He died of the disease 18 months ago.